Een gedramatiseerde documentaire die Bertuccelli baseerde op een antropologische studie van Jean Duvignaud. Duvignaud beschreef het leven in Chebika, een klein uit klei opgetrokken dorpje in het zuiden van Tunesië. Bertuccelli kreeg geen toestemming om in Tunesië te filmen, maar vond vlak over de grens in Algerije een vergelijkbaar dorpje, Tehouda. Hij werkte met slechts één actrice, die een weesmeisje speelt, en verder met de lokale bevolking die zichzelf speelt. De film werd geprezen om z’n authentieke sfeer, afgewogen opbouw en fraaie fotografie. Het verhaal speelt zich af vlak na de onafhankelijkheid. De kinderen van het dorp krijgen voor het eerst onderwijs, maar de mannen, die werken in een steengroeve, worden geconfronteerd met een loonsverlaging. Ze beginnen een staking en bezetten de groeve, waarop ze worden ingesloten door het leger. Het weesmeisje fungeert als een stille getuige van de gebeurtenissen.
