Hoofdpersoon is de jonge toneelspeler Yvan. Tijdens een tournee is hij getuige van de onverklaarbare zelfmoord van een van zijn medespelers. Terug in Parijs vertelt hij het nieuws aan Xénie, de ex-minnares van de overleden acteur. Xénie is verliefd op Yvan, maar deze raakt steeds dieper verzeild in een persoonlijk crisis. Hij speelt op een gegeven moment dat hij blind is en koopt een bril met zwarte glazen. Hij laat zich meeslepen door zijn nieuwe, meer beperkte manier van waarnemen en weigert zijn ogen nog te openen. De werkelijkheid maakt plaats voor zijn steeds obsessiever wordende fantasie. Vanwege de vermenging van fantasie en werkelijkheid is de werkwijze van Santoni bij deze film wel vergeleken met die van Buñuel.
