Nelly Kaplan: ‘De geschiedenis van de film is de geschiedenis van Abel Gance. Geen enkele Franse regisseur heeft zijn carrière met zo veel technische en esthetische uitvindingen gelardeerd en zo veel horizonten geopend in een beroep waarin men nog altijd – zij het veelal onbewust – werkt met het gereedschap dat hij heeft gesmeed. Een vijftigtal films heeft hij gemaakt, meerdere toneelstukken, een curieus boek, Prisme (1931), waarin hij de meest adembenemende wetenschappelijke intuïties ontvouwde die vandaag de dag worden bevestigd. En niet te vergeten het drievoudige scherm, polivisie, de pictograaf, de pictoscoop… Het zijn slechts enkele facetten van de man die door Maeterlinck “de grootste ziener van de Zevende Kunst” werd genoemd. Dat is wat mijn film tracht op te roepen.’
