Het levensverhaal, verteld met louter foto’s, van Gerda Siepenbrink, een eenvoudige vrouw uit een kleinburgerlijk milieu die leefde van 1922 tot 1975. De filmmaakster koos voor deze vorm omdat ze een geschiedenis wilde vertellen die zowel individueel als collectief is. Brückner wilde geen acteurs in kostuums gebruiken om de geschiedenis tot leven te wekken, maar gebruikmaken van het historische materiaal zelf: documentaire foto’s, foto’s uit het familiealbum van de Siepenbrinks, andere familiefoto’s en tekeningen. Bijzondere aandacht krijgen de foto’s van de beroemde Duitse fotograaf August Sander (1876-1964). Daarmee gaat de film niet alleen over Gerda Siepenbrink, maar ook over deze grote portrettist van de Duitsers.
