Het is een paradox, maar Time indefinite laat zich het best omschrijven als een professionele home movie. Ross McElwee documenteert in deze film zijn eigen leven zoals een amateur dat in principe ook zou kunnen doen, maar een duidelijk verschil is dat McElwee filmmaker is. Hij legt het leven van een filmmaker vast en doet dat met een professionele 16mm camera.Maar professioneel of niet, het leven zelf heeft hij niet in de hand. Zo speelt de vader van de filmmaker zeker in het begin van de film een belangrijke rol. Deze was een vooraanstaand chirurg en een dominante persoonlijkheid. Hij zag nooit veel in de filmcarrière van zijn zoon. Ross wil door deze film te maken hun problematische verhouding verbeteren, maar dat lukt maar ten dele. Tamelijk plotseling komt zijn vader te overlijden, zodat de aandacht van de film noodzakelijkerwijs verschuift naar zijn eigen kersverse huwelijksleven bijvoor¡beeld. McElwee trouwde relatief laat, maar stort zich nu alsnog vol overgave in zijn eigen gezinsleven.De blik van McElwee is niet alleen eerlijk, persoonlijk en onverbloemd, maar vooral ook humoristisch. Zijn laconiek ironische commentaar bij de beelden werkt aanstekelijk. Bovendien slaagt hij er goed in om zijn persoonlijke thematiek te verbreden tot een algemene reflectie op het huwelijk, het ouderschap en de dood, zoals dat allemaal beleefd wordt in de westerse samenleving.
