Een cameraploeg dook drie weken onder in een zogenaamd Palliatief Centrum in Brussel. Daar komen terminale patiënten terecht bij wie de medicatie gestaakt wordt; de meesten hebben kanker en krijgen alleen nog morfine. Bevrijd van alle hypocrisie en valse hoop overdenken ze hier hun leven en proberen van de laatste dagen nog iets te maken.Openhartig praten patiënten, familie en verplegend personeel met de cameraploeg. In de respectvolle benadering die de makers kozen, zijn de ‘achterblijvers’ even belangrijk als de mensen die gaan sterven. Tekens van leven is zo een intieme film geworden over het nemen van het moeilijkste afscheid, over het leven en de dood, over geluk en ongeluk, over wanhoop en verlangen.
