Chanter is in zijn geheel op locatie, in een buitenwijk van Glasgow, opgenomen; de cast bestaat uit bewoners uit de wijk. De regisseur kent de buurt als zijn broekzak, want het is de wijk waarin hij zelf opgroeide. Hij heeft die ervaring verbeeld als een angstaanjagende en schizofrene ervaring. Iedere jongen moest zorgen dat hij deel uitmaakte van een bende want anders werd hij door de bendes geterroriseerd. Hoofdpersoon Tam is twaalf en moet kiezen voor een van de bendes. Hij is echter te poëtisch ingesteld voor die harde wereld. Figuurlijk en bijna letterlijk houdt hij zijn adem in en schuilt voor de werkelijkheid in een ‘onderwaterdroom’. Hij raakt gefascineerd door een zingende zwerver die ook buiten de werkelijkheid lijkt te leven.
