Een met weinig middelen en des te meer lef en gevoel voor trash gemaakte film die zich verzet tegen de gewichtigheid die het Duitse filmen kenmerkt. Een bijzondere rol is weggelegd voor Udo Kier, eens een wereldster in horrorfilms, nu een ten onrechte bijna vergeten legende. Kier demonstreert in deze film nog weinig van zijn angstaanjagende vitaliteit te zijn kwijtgeraakt.Op een macabere manier becommentarieert Schlingensief de huidige ontwikkelingen in het politieke klimaat van het nieuwe Duitsland. De film is bewust grof en slordig gemaakt; de akelige feiten kunnen niet hard genoeg worden uitgeschreeuwd.
