Phanouropitta, ofwel ‘De taart van de Heilige Phanourios’, vertelt een verhaal van alle tijden. De moeder van de Heilige Phanourios heeft volgens de traditie met hulp van soldaten negen martelaren op gruwelijke wijze de dood ingejaagd. De taart die als offer dient op de heilige dag van Phanourios, moet dan ook gemaakt worden met negen ingrediënten. Maar terwijl Evanthia de taart bereidt, wordt ze afgeleid door haar dochtertje; vervolgens wijkt ze af van het exacte recept. Ze besluit een aantal andere ingrediënten in de taart te verwerken, waar volgens Evanthia geen kwaad in schuilt; het betekent tenslotte alleen maar dat er meer arme mensen van de taart kunnen eten. Ze haalt er echter de toorn van de Heilige Phanourios mee op haar hals, wat een aantal onverkwikkelijke gevolgen heeft. Bedelaars en kreupelen duwen, vechten en achtervolgen elkaar voor een stukje van de taart, die uiteindelijk in de buiken van de honden terechtkomt.Dimitrios Yatzouzakis schetst in Phanouropitta het Griekse platteland als een ‘primitieve’ samenleving met een tempo en normen die we in het westen al lang niet meer kennen. Het gebruik van door de Griekse traditie geïnspireerde muziek en plaatselijke acteurs en amateurs, bepaalt voor een belangrijk deel de eerst sobere en uiteindelijk barokke en burleske stemming van deze innemende film.
