Na de getroebleerde schilder in Driller killer is het in Ferrara’s volgende film Ms. 45 (ook wel vertoond als Angel of vengeance) de beurt aan een naaister om uit moorden te gaan. Het stomme meisje Thana werkt op een naaiatelier in Manhattan en wordt, als ze naar huis gaat, aangevallen en verkracht. Eenmaal thuis wordt ze door een inbreker overvallen die haar ook wil verkrachten. Ze weet zich te verdedigen met een presse-papier en een strijkijzer en doodt haar belager. Ze snijdt het lijk in stukken en stopt het in de koelkast met de bedoeling zich er later van te ontdoen. Met het wapen dat ze heeft buitgemaakt, schiet ze de mannen dood die haar in het vervolg lastig vallen. Haar baas Albert en haar feministische lesbische collega Laurie gaan zich stilaan zorgen maken om Thana’s gedrag dat steeds vreemder wordt.Het genre van de exploitatie-film heeft met Ms. 45 een militant-feministische exponent gekregen. Net als bij Driller killer werd na de première door critici vrijwel uitsluitend gewezen op het extreme geweld in de film. Volgens Ferrara had ten onrechte niemand aandacht besteed aan het feit dat Thana niet kan spreken. Zoé Tamerlis’ rol als Thana werd daarentegen wel geprezen. Kim Newman schreef in Film and Filming: ‘Ferrara presents Tamerlis’ Thana as a neutral figure whose power over her victims derives from her ability to inspire and then contradict their fantasies of femininity’.Ferrara zelf speelt de eerste verkrachter en doemt in de film nog een aantal keren op in nachtmerries, als een incarnatie van het mannelijk kwaad.
