Een komische parodie op het science-fiction genre die veelal gezien wordt als de eerste volwassen speelfilm van Woody Allen, met een typische Allen-thematiek: politiek en seksualiteit. De criticus Tony Rayns schreef naar aanleiding van Sleeper over de films van Woody Allen: ‘More than any movies since the heyday of the Marx Brothers, his are battlefields, struggles for dominance between discipline of narrative form and the anarchy of unrelated gags, verbal and visual.’Allen speelt onder regie van zichzelf de antiheld en voormalige jazzklarinettist Miles Monroe. Voor een kleine ingreep in zijn spijsverteringskanaal wordt Miles in 1973 in een ziekenhuis opgenomen. Dankzij een bezorgde vriend en een administratief misverstand wordt Miles ingevroren. Tweehonderd jaar later, in 2173, wordt Miles in een futuristisch laboratorium ontdooid door artsen die hem willen gebruiken in hun verzetsstrijd. De Verenigde Staten zoals Miles die kende bestaan niet meer. Na een nucleaire oorlog is alles veranderd in een dictatoriaal geregeerd land waarin iedere burger in de databanken van de overheid is geregistreerd en iedereen blindelings gehoorzaamt aan De Grote Leider. Alleen de ingevroren Miles zit niet in het systeem en daar wil het verzet gebruik van maken.Sleeper is niet alleen een parodie op de science-fiction film, hij bevat ook veel referenties naar het tijdperk van de zwijgende slap-stick: Allen bungelt bijvoorbeeld radeloos aan een stuk tape uit het raam, hij drukt een bord met vies blauw voedsel in het gezicht van een bewaker, hij is in gevecht met een pudding die steeds groter wordt, hij levert in verschillende scènes ouderwetse ‘vallen en opstaan’-gevechten en hij balanceert op een heen en weer zwevende ladder.
