Santiago de Chile, stad met zo’n anderhalf miljoen inwoners, tracht vandaag de dag te recupereren van het zoveelste regime van een dictator en van de zoveelste exodus van intellectuelen.Beeldend kunstenaar Juan Davila (Santiago, 1946), die speciaal voor deze film terugkeerde uit Australië waar hij sedert 1974 verblijft, wisselt met zijn collega Eugenio Diborn (Santiago, 1944) van gedachten over die dictatuur en over weggaan of blijven, elitarisme en de kindertijd.Twee critici, Adriana Valdes (Santiago, 1943) en de in Frankrijk geboren Nelly Richard (Caen, 1948), bespreken de jaren tussen 1977 en 1983, toen de dictatuur op zijn hoogtepunt was en de beeldende kunst bloeide. Tegelijkertijd schildert Arturo Ducios (Santiago, 1959) in zijn atelier alle ideologieën weg.
Buenos Aires (twaalf miljoen inwoners), waar de gangen van de Nationale Bank ooit volgestapeld lagen met goud, probeert op dit moment te ontwaken uit veel…
Montevideo, hoofdstad van Uruguay, één miljoen driehonderdduizend inwoners, ligt aan dezelfde rivier, La Plata, als Buenos Aires. Sinds het einde van de vorige eeuw bloeit…
