‘This could be the archetypal love story for the ’90s: a picture about the tricks and traps of desire and the courage and will needed to overcome them’. Deze vleiende woorden voor de film, die op een rustige maar krachtige wijze een indringend modern verhaal vertelt, zijn van Tony Rayns (Journal Berlin Festival).De titel van de film, March comes in like a lion, is ontleend aan een Engels spreekwoord. Maart komt na het ijsseizoen en voor het seizoen van de bloemen. Het is een maand die met stormen gepaard gaat. Maart roert zijn staart. Het verhaal begint in de winter om letterlijk en figuurlijk naar een lente toe te werken. De film beschrijft de gevoelens van een vrouw die toegeeft aan een liefde hoewel ze weet dat het in een storm zal moeten eindigen. De liefde is die tussen een broer en een zus, een hedendaags incestverhaal dat wortelt in een oude Japanse literaire traditie. Het is de zus die het initiatief neemt.In de film haalt de vrouw haar broer, die lijdt aan geheugenverlies, op uit het ziekenhuis en vertelt hem dat hij Haruo en zij Ice heet en dat ze geliefden zijn. Ze wonen samen in een afbraakwijk in Tokyo. Haruo krijgt werk bij een slopersploeg en Ice vult het huishoudbudget aan door zich zonu en dan te prostitueren. Langzamerhand begint Haruo echter zijn geheugen terug te krijgen en dan lijkt de storm onafwendbaar.Yazaki Hitoshi laat in zijn film op een intrigerende manier veel te raden over. Chris Berry (Cinemaya) schreef daarover: ‘Although the film supplies snippets of individual fantasy and delusion, it never delivers. Instead, these snippets are used to hook our attention, and what is delivered is a series of extraordinarily beautiful images’.
