Nekromantik

Geen titel die wekelijks in de televisieprogrammering zit, deze duistere studie in morbide perversiteit, die bij release vanwege zijn aanstootgevend bloederige karakter in verscheidene landen werd verboden, maar daarna een status verwierf om zijn artistieke en filosofische gelaagdheid. De film staat ferm in de Duitse tradities van de romantiek – met de dood en het fatale verlangen naar een onbereikbare liefde als hoofdmotieven – en van de expressionistische gotische cinema uit het interbellum. Ook zou het gaan over de onverwerkte geschiedenis van het Duitse volk.
Een straatveger genaamd Schmadtke, die in actie komt na gruwelijke ongelukken in de openbare ruimte, verrast zijn vrouw met een vers lijk, waarop ze samen hun necrofiele fantasieën botvieren. Als Schmadtke zijn baan verliest, verlaat zijn vrouw hem met medeneming van hun geliefde lijk. Uit wraak doodt Schmadtke de kat en neemt een bad in diens bloed en ingewanden. Er volgt nog veel meer; in 1991 zelfs een sequel.