Ter nagedachtenis aan de vorig jaar om het leven gekomen Lino Brocka, heeft het Film Festival Rotterdam twee van films geprogrammeerd: De speelfilm Maynila, die wordt gerekend tot zijn belangrijkste en ook meest typerende films, en de korte film Brocka.Lino Brocka — vorig jaar nog onze gast –, die op 22 mei 1991 overleed aan de gevolgen van een auto-ongeluk in Quezon City op de Filippijnen, stierf terwijl hij nog heel druk bezig was. Hij was ver gevorderd met het draaien van de film Kislap sa Dilim en zou kort daarop beginnen aan de opnamen van weer een volgende film.Lino Brocka beheerste diverse stijlen van het filmmaken. In Maynila, ‘a stunning coup d’essai’ (Joel David), komt zijn documentair realistische kant naar voren, maar hij was ook goed thuis in meer barokke genres. Hij was de enige Filippijnse filmmaker met een internationale reputatie en behoorde tot de belangrijkste cineasten van de derde wereld. Binnen zijn land was zijn reputatie breder dan alleen die van beroemd filmmaker; hij speelde een actieve rol in de politiek en in het verzet tegen de Marcos-dictatuur. Zijn rol in het verzet deed hem onder andere in de gevangenis belanden. Brocka’s politieke en sociale betrokkenheid speelde een belangrijke rol in de thematiek van zijn films. Hij was een aanhanger van de Mormoonse variant op het Christendom en was enige tijd dominee voor deze kerk.Brocka was geen puriteins filmmaker, hij financierde bijvoorbeeld zijn serieuze projecten met het maken van commerciële ‘bread-and-butter’ films. In welk genre hij ook werkte, altijd had hij een opmerkelijke band met zijn acteurs. ‘Good performances have always been the hallmark of better Lino Brocka pictures’ (Emmanuel Reyes).îDe talloze sterren van de Filippijnse cinema gaven zijn begrafenis een koninklijke allure.
