Kantata Takwa

Een ongewone Indonesische film, waarin muziek de rol van het verhaal heeft overgenomen. De makers beschouwen het zelf als een experimenteel project: experimenteel door de vorm, waarin animatiebeelden worden gebruikt naast gewone filmbeelden, en experimenteel omdat de drie regisseurs relatief autonoom aan dezelfde film (samen)werkten. De film bevat materiaal dat gedraaid is tijdens een gamelanconcert van het Kantata Takwa-orkest in Senayan. Belangrijke rollen in de film zijn weggelegd voor de bekende dichter en toneelschrijver W.S. Rendra en de beroemde Indonesische popzanger Iwan Fals. De film vertegenwoordigt in zijn vorm een huwelijk tussen muziek, theater en film; een drievoudigheid die tot een nieuw geheel gemaakt wordt. De drie kunstvormen verschijnen in de film als één werk dat is vastgelegd op een voortgaande stroom celluloid.De titel van de film, Kantata Takwa, naar de naam van het orkest, staat voor de ‘kantata’ van de liefde: het geduld, de toewijding en de oprechtheid. Het begrip staat voor een levenshouding die streeft naar waardigheid en humanisme. Eros Djarot: ‘De kernvraag is, waarvoor? Waarvoor leven we in deze bloedige wereld. Als we deze vraag niet kunnen beantwoorden is het met ons afgelopen.’Gezien de onafhankelijke status en experimentele aard van de film is hij met een relatief groot budget gemaakt, wat mogelijk was dankzij de steun van de oliebiljonair en mecenas Djodi Setiewan, die ook in de film figureert.De drie regisseurs hebben verschillende achtergronden, maar wat hen bindt is hun streven om de Indonesische cinema weer te voorzien van vitaliteit en diepgang, waartoe ze contact zoeken met de wortels van de Indonesische cultuur.