‘An extraordinary disturbing 45-minute piece of urban anthropology’, schreef de Village Voice. Doin’ time in Times Square ontstond uit Ahearns behoefte om home-movies te maken. Hij had al een aantal films gemaakt toen hij een videocamera kocht om het opgroeien van zijn kind vast te leggen. De vader bleek evenwel te zeer filmmaker om louter familiefilmpjes te maken en met zijn amateur-videocamera begon Ahearn in zijn omgeving beelden vast te leggen die de meeste jonge vaders links zouden laten liggen.Ahearn woont in New York op de hoek van 43rd Street en Eighth Avenue, met uitzicht op Times Square. Tegenover zijn appartement is ‘Sally’s Hideaway’, een bar voor travestieten en transseksuelen. De straat wordt verder bevolkt door hoeren, pooiers, evangelisten, gekken, kunstenaars, daklozen en drugshandelaren. Een nadrukkelijk aanwezige politiemacht probeert de chaos in toom te houden. De filmische sensatie vond Ahearn letterlijk en figuurlijk op zijn stoep. ‘There was always some scenario going on. We have a fire every single night. I never set out to make a videotape. I was just living’, aldus de cineast zelf. En Carlo McCormick schreef in Paper Magazine: ‘It’s enough to entertain even the most jaded b-movie fan except that what we see is all too real.’Ahearn filmde gedurende drie en een half jaar – de tijd tussen de geboorte van zijn eerste en zijn tweede kind. Het resultaat is een persoonlijk portret van de onderkant van de samenleving.
