Een film over de meester van het Indiase Orissi-dansen, Guru Kelucharan Mohapatra. Bhavantarana is een mengvorm tussen documentaire en speelfilm; de basis wordt gevormd door de voor de camera geënsceneerde dansen van de dansmeester. Shahani besteedde erg veel zorg aan het kiezen van locaties waar de dansen uitgevoerd zouden gaan worden en aan het kiezen van het tijdstip van de opname. Zo danst de meester soms in helder licht op het strand aan de vloedlijn, soms bij het opkomen van de zon in een oude tempel, en soms ’s nachts onder een grote boom.Shahani behandelt in zijn film behalve het leven en werk van de dansgoeroe Mohapatra ook andere kunstvormen. Een beeldhouwer werkt aan een zogenaamde abhinaya, een beeld van Mohapatra, in traditionele stijl, waarin zijn dansdiscipline een concrete vorm krijgt. Bij de dans is de muziek van groot belang. Een compositie van de beroemde fluitist Hari Prasad Chaurasia en Mohapatra zelf op de traditionele pakhavaj onthult volgens Shahani ’the Self in those nine manifestations that Indian poetry has found “within the lotus of the heart”‘.îDe film ligt in het verlengde van een van Shahani’s eerdere films, Khayal Gatha (die twee jaar geleden in Rotterdam de prijs van de Fipresci kreeg). Khayal Gatha is in kritieken de eerste waarlijk oriëntaalse film ter wereld genoemd, en in Bhavantarana trekt Shahani die lijn door; hij probeert om de typisch oosterse Orissi-dans in een oosterse filmvorm te vatten. Over de Khayal Gatha is al eens geschreven: ‘It transforms traditional artistic disciplines into a splendid cinematographic creation’ en dat gaat zeker ook voor Bhavantarana op. De zorgvuldige wijze waarop Shahani met het medium film omgaat, is te vergelijken met de controle, souplesse en perfectie van de dansmeester.
