Een vrouw in een huis in Indo-Britse stijl. Ze draagt rood-zwarte kleding over een wit kleed, refererend aan het ‘Kalimotief’ van vruchtbaarheid en verandering. (Kali is een traditionele Indiase godin, aanbeden als moeder, schepper en vernietiger.) Taran is de dochter van een vroegere functionaris en heeft haar moeder verloren in haar adolescentie. Zij is nog steeds ongetrouwd. Haar broer is na een ruzie met haar vader het huis uitgegaan en werkt op een theeplantage in Assam. Hij schrijft haar vaak en zij droomt ervan te ontsnappen uit het stof, de hitte en de onderdrukking van het oude huis naar het weelderige berglandschap. Maar haar -onbewuste- aanhankelijkheid aan haar vader weerhoudt haar daarvan. Haar enige troost is een oude tante, een weduwe, die tevens een band belichaamt met het verleden. De film toont hoe zij onder andere door een relatie aan te knopen met een ingenieur uit de stad langzaam verandert en leert inzien dat ze haar lot in eigen hand kan hebben. Met de veranderingen in Taran vinden in de film ook verschuivingen plaats in de kleurstelling. In grote lijnen loopt die verandering van rood naar groen.
