Golven is gebaseerd op het boek ‘The Waves’ (1931) van Virginia Woolf. Er zijn zes hoofdpersonen in Golven. Ze proberen steeds het gevoel van harmonie dat ze als kleine kinderen hebben gekend terug te vinden. Via hun gedachten wordt de intensiteit van hun kinderjaren, het optimisme van hun jeugd en de desillusie bij het ouderworden beschreven. Hun waarnemingen en emoties bewegen zich in de loop van de vertelling als golven heen en weer. De schets van de gedachtenwereld van deze zes personages, waar hun ontwikkeling van kind naar volwassene in tot uitdrukking komt, is een uitdaging om een confrontatie met je eigen leven aan te gaan.
Hoogtepunt in Golven is een ontmoeting van Bernard, Neville, Rhoda, Jinny, Susan en Louis in een Londens restaurant anno 1920. Met een diner nemen zijn afscheid van Percival, die naar India vertrekt. In zekere zin is Percival voor ieder van hen de spiegel waarin zij hun eigen ideaalbeeld zien. Voor de kijker blijft hij evenwel een mysterieus figuur. Dadelijk na dit samenzijn, dat op verschillende niveaus harmonie en geluk suggereert, vernemen de zes dat Percival in India een dodelijke val van zijn paard heeft gemaakt. Daarmee treedt het verval van de groep en de afzonderlijke personages in. Golven is in zijn vorm geen romanverfilming in de gebruikelijke zin. De beelden zijn geïnspireerd op de vorm waarin de roman geschreven is. De kijker wordt in de filmvertelling meegenomen op een ontdekkingsreis. Via elementen uit het heden wordt hij langzaam gevoerd naar de historische fictie, zoals die alleen nog in film opnieuw te beleven is. Na de dood van Percival blijkt de zorgvuldig opgebouwde fictie niet meer stand te houden en valt uiteen. De illusie dat het leven, de werkelijkheid, een doorlopend verhaal is, waarvan de gebeurtenissen elkaar logisch opvolgen, verdwijnt.
