Empty Suitcases is een verhaal dat voortkomt uit het materiaal van de film zelf en mijn belangstelling voor onderzoek naar de problemen van representatie en identificatie in de cinema. De film laat fragmenten zien uit het leven van een vrouw -haar werk (als fotografe), haar vrienden en relaties- kortom haar economische, seksuele en kunstzinnige strijd. Door fragmenten van de tekst, het woord, muziek en beelden uit elkaar te halen problematiseert de film de manier waarop de filmtaal onze blik (point of view) structureert en de kijker construeert als subject in een bepaalde positie. Eveneens wordt aandacht besteed aan de werking van het verhaal en aan het verhalende element zelf.
Centraal in Empty Suitcases staat de onmogelijkheid van vrouwen zichzelf te plaatsen en te omschrijven in de taal en de politiek, de plaats van de radikale strijd. Dit leidt ertoe dat vrouwen anders gedefinieerd worden (anders dan mannen) en roept problemen op van onopgeloste seksuele relaties, seksuele verschillen en geld.
