Een jonge Portugees die in Parijs in ballingschapp leeft, komt tussen april 1974 en oktober 1978 verschillende keren terug naar Portugal. Hij kan echter niet beslissen of hij er zich nu wil vestigen vanwege de sociaal-politieke ontwikkelingen in zijn land, het moeten leven in het buitenland, of vanwege zijn familie en de mensen met wie hij een bijzondere band heeft. Vooral zijn ex-vrouw en zijn dochtertje zijn daarin belangrijk.
Het relaas van zijn ervaringen wordt onthuld aan de hand van verschillende vrouwen en foto’s. Daarop staan gezichten, ruimtes en momenten die beslissend zijn voor een uitgesteld begin of de voortijdige ontworteling. Deze beelden materialiseerden zijn reisroute waarin culturele betrekkingen, economische afhankelijkheid, niet veronderstelde wensen. eenzaamheid, ontgoocheling, kwetsbaarheid en herinnering de beslissende stromingen zijn.
