Vallende bladeren is de eerste lange speelfilm van de Georgiër Otar Iosseliani en wordt bestempeld als een typisch Georgische film. Bijna documetair toont de film beelden van het alledaagse bestaan in Tbilissi. De film opent met een bijna dromerige, muzikaal gecomponeerde serie beelden van de wijnoogst op het platteland. Daarnaast levert Iosseliani een satire op bepaalde alledaagse verschijnselen in de Sovjet Unie. Een wijncoöperatie overschrijdt de gestelde produktienorm door nog niet voldoende gerijpte wijn af te leveren. De arbeiders merken dat als hen in een wijnlokaal hun eigen wijn wordt geserveerd. Een jonge ingenieur, die net bij de coöperatie in dienst is, probeert iets aan het foute economische beleid te doen. De film is niet alleen een satire op achterlijke arbeidsverhoudingen, maar is ook een subtiele karakterstudie van de jonge ingenieur. Het Georgische woord voor herfstmaand betekent letterlijk: maand van de vallende bladeren.
