Op 23 juli 1977 verscheen in de Los Angelse Times het volgende artikel: ‘San Diego: Twee zesjarige tweelingzusjes die niet konden praten en derhalve als geestelijk onderontwikkeld werden beschouwd, zijn door spraakleraren en psychologen intelligent bevonden. Specialisten stelden vast dat beide kinderen niet alleen een eigen taal hebben ontwikkeld maar ook nog drie andere talen kunnen verstaan.’
Deze gebeurtenis gaf me het idee voor de film. In het eerste deel wil ik de houding van de normale wereld (dat wil zeggen de ouders, de doktoren, de weinige kinderen waarmee Grace en Virginia contact mee hebben) tegenover de kinderen vastleggen. Op verschillende manieren wil ik laten zien hoe de wereld er uit ziet als ze in verlegenheid raakt.(…)
In het tweede deel wil ik het perspectief omdraaien en met de tweeling een gesprek over de ‘normale’ buitenwereld beginnen.
– Jean-Pierre Gorin