Panny z Wilka

De jaren dertig. Een landhuis in Wilko, ergens in Midden-Polen. Na een lange aanwezigheid keert Wiktor Rubin terug naar een plek waar hij vroeger fijne vakanties doorbracht, in de hoop dat hij misschien een spoortje van zijn jeugdgevoelens terug zal vinden, dat hij zijn herinneringen aan vriendschap, vrolijkheid en liefde zal herleven. In het huis woonden vroeger vijf mooie zusters en met elk van hen had Wiktor een aparte band. Maar de jaren hebben Wiktor veranderd. Hij is nu een levenmoede verbitterde man, die wordt gekweld door het gevoel dat hij door het leven verslagen is. Hij heeft een dramatische oorlog doorgemaakt en een dierbare vriend verloren. De zusters van Wilko zijn ook veranderd. Fela, de mooiste, met wie Wiktor de nauwste band had, is dood. Kazia de oudste, is een goedhartige, meelevende maar gelaten matrone geworden. Julia is getrouwd met een keiharde koude kikker van een vent. Het is ook niet erg goed gegaan met Yola, die wanhopig vergetelheid zoekt. Alleen Tunia, de jongste, die Wiktor alleen als kind had gekend, beantwoordt nog min of meer aan het beeld dat hij zich herinnert. Tijdens zijn gesprekken, ontmoetingen, wandelingen, ruzie en verzoeningen met de zusters gloeien er af en toe vonkjes op, die echter meteen weer uitdoven. Onvervulde verwachtingen, gefrustreerde aspiraties, een gevoel van berusting, een besef dat de klok niet meer teruggedraaid kan worden, dat er iets verdwenen is en nooit meer tot leven zal komen. Dit alles doordrenkt vrijwel onmerkbaar dit avontuur van een man die op zoek is naar de resten van een wereld die niet meer bestaat. Wiktor verlaat Wilko even plotseling als hij gekomen is. Maar is hij nog dezelfde Wiktor?