Er mee kappen, eruit stappen…
Van Frankfurt naar Hamburg en vandaar misschien naar Frisco. Poco, die werkloos is en Tristan, die de buik vol heeft van het reclamewezen, houden het dagelijkse leven in Zuid-Hessen voor gezien. Daarover, en over hun tocht naar het noorden maakte Thees Klahn een film.
De film vertelt een eenvoudig, soepel lopend verhaal ingebed in de ontvluchtings- en weglopers-thematiek van zovele films van de laatste tijd. Het is een realistische films en dat op een tijdstip dat jeugdwerkloosheid niet meer uitsluitend staat voor het ontbreken van het soort werk dat bevrediging schenkt en waar men plezier in kan hebben. Hij is ook spannend omdat er een alternatief wordt geboden: Gitanes die op een consequente en constructieve wijze een kasteel renoveren. Maar desondanks is het een vrij moeilijke film. De figuren die hem dragen en allen zichzelf spelen, komen namelijk regelmatig in verzet tegen het verhaal, het zijn geen helden in de klassieke betekenis van het woord noch de anti-helden van de jaren waarin ‘het eruit stappen’ populair was.
