Aria dla atlety

De hele film is een terugblik in de vorm van herinneringen van een oude man, die zijn collectie Atlasfiguren uit de hele wereld schenkt aan een operagebouw en bij die gelegenheid wordt geïnterviewd over zijn verleden, de tachtiger jaren van de vorige eeuw, ‘la belle epoque’ met zijn verfijning en zijn kitscherigheid.
Een rondreizende kermis met vele attracties arriveert in een plattelandsdorp. De show omvat een vrouw met een baard, een heleboel lilliputters en worstelwedstrijden. Een jonge leraar, Wladislaw Góralewicz, ziet kans in het circus te worden opgenomen. Hij is het echter niet eens met de wedstrijdregels die worden gehanteerd omdat voor hem een worstelwedstrijd er niet alleen is om de beurzen van gokbazen te spekken. Op een dag verslaat hij een bekende worstelaar en haalt zich daarmee de woede op de hals van de kermisdirecteur en de andere worstelaars, de gebroeders Abs. Ze nemen hem flink te grazen en dwingen hem zijn biezen te pakken. Zijn sport zegt hij echter niet vaarwel. Zijn kracht en zijn stijlvolle manier van worstelen brengen hem bekendheid en al gauw treedt hij op in de grootste arena’s. Hij krijgt de smaak te pakken van dure vrouwen, verdovende middelen en de roem. Op een gegeven moment raakt een beroemde tenor zo onder de indruk van zijn worstelstijl dat hij vanaf het balkon een aria voor hem zingt. Vanwege zijn integere karakter moet hij ook buiten de ring hard knokken. Hij wil zich niet laten manipuleren en probeert ondanks al zijn lotswisselingen zichzelf trouw te blijven. Nadat hij de jongste van de broers Abs heeft verslagen koestert hij geen wraakgevoelens meer. Hij wordt de beroemdste worstelaar ter wereld, heeft een mooie vrouw en heeft een kostbare collectie sculpturen. Toch gaat hij in op een uitdaging van de oudste Abs, die zijn overwinningen tot nu toe meer dankt aan zijn dierlijke kracht en wreedheid dan aan zijn techniek. Tijdens het gevecht dringt Abs zijn brute stijl aan Góralewicz op en tekent daarmee zijn eigen doodvonnis. Góralewicz maakt Abs af in de arena.
Intussen gaat zijn vrouw er echter vandoor met de knappe tenor en Góralewicz blijft alleen achter, starend naar het magnifieke operagebouw, terwijl hij in de verte een aria hoort.