Amator

Filip Mosz is een gelukkig mens. Hij heeft een vrouw, een kind en een baan die hem bevalt. Wanneer we hem voor het eerst ontmoeten, lijkt alles er op te wijzen dat er de rest van zijn leven niets zal veranderen. Maar op een dag krijgt hij een dochter. Hij koopt een filmcamera, een goedkoop amateurding, om zijn baby mee te vereeuwigen. Het dorp waar hij woont is zo klein, dat al gauw blijkt dat hij de enige is die een filmcamera bezit. De fabriek waar hij als inkoper werkt, viert haar zoveeljarig bestaan. De directeur vraagt of hij het feest wil filmen. Dat doet Filip. Zijn film wint de hoofdprijs op een regionaal filmfestival. Maar wat belangrijker is, Filip merkt dat zijn camera zijn leven volledig kan veranderen, met totaal nieuwe waarden. Hij ontdekt dat de wereld beter bestudeert en geïnterpreteerd kan worden en op een persoonlijke manier kan worden geëxploreerd. Filip houdt nog steeds van zijn vrouw en kinderen, maar hij wordt het web van het nieuwe leven ingelokt. Zijn vrouw kan Filips verandering niet accepteren en verlaat hem. Bovendien veroorzaken Filips nieuwe activiteiten andere problemen. Om zijn films moet zijn beste vriend ontslag nemen. Filip begint door te krijgen dat de morele prijs van zijn publieke activiteiten hoog is. Maar hij kan niet terugkeren naar zij oude levensstijl. Op een bepaald moment beseft hij waarin hij verstrikt is geraakt en realiseert hij zich de nieuwe waarden en de prijs die daarvoor moet worden betaald. Hij is een mens in wie halverwege de kunstenaar is ontwaakt. Op dat punt houdt de film op. Vermoedelijk heeft hij begrepen dat sommige veranderingen een morele tol eisen die de draagkracht van een eerlijk mens te boven gaan, ongeacht zijn doelstellingen. De film werpt een aantal vragen op: Kan een mens hetgeluk dat hij kent op het spel zetten voor het onbekende? Is een kalm leven op de achtergrond beter dan een iontens leven in de spotlights? Wat is beter: je mond houden of je stem verheffen? Hoe kun je in gecompliceerde situaties mens blijven?