De film die James Scott over Hamilton maakte, kwam tot stand in nauwe samenwerking met deze voorloper van de “pop art’ beweging. Hamilton werd in 1922 in Londen geboren. Zijn betrokkenheid bij de ‘pop art’ kwam voor het eerst tot uitdrukking op de tenstoonstelling “This is tomorrow” in 1956 in Whitechapel. In zijn schilderijen brengt Hamilton zijn sterke verbondenheid met de massamedia tot uitdrukking; vandaar ook dat hij zich intensief met de totstandkoming van deze film heeft beziggehouden. Het resultaat is net zo getekend door zijn bijdrage als de rest van zijn werk. Hamilton heeft zelf het commentaar geschreven en de film legt de achtergronden bloot van vele werken van hem uit de laatste vijftien jaar.
Amerikaanse televisiereclames uit de jaren ’50 illustreren zijn werk ‘Homage to Chrysler Corp’. Advertenties uit oude tijdschriften tonen hoe hij aan het idee voor “$he” en “Just what is it…” kwam. De “Interior” serie weerspiegelt zijn bewondering voor de Hollywoodfilms en wordt gerelateerd aan de scenes uit de B-film “Shockproof” met Patricia Knight en Cornel Wilde. Journaalbeelden worden gebruikt om zijn schilderij van Marilyn Monroe te completeren en de serie “Swinging London”, die gebaseerd is op het proces tegen de zanger Mick Jagger en de kunsthandelaar Robert Fraser. Een andere ster, Bing Crosby, verschijnt op het schilderij “I’m Dreaming of a White Xmas”, een studie voor kleuromkering.
Hoewel de film slechts 25 minuten duurt, lijkt hij in zijn opbouw op een epos met een onderbreking, een trailer en een slot, waarin de eigentijdse figuren Mr. Universe en Miss World de ochtendzon tegemoet gaan, die opkomt tegen een gouden hemel.
