Het scenario van deze tv-serie was geschreven door René Wheeler, maar naar eigen zeggen heeft Pialat hier nogal wat aan verandert. Toen deze serie op de televisie verscheen waren de critici eensluidend in hun oordeel: een en al loftuigingen en men sprak zelfs over Pialat als de uitvinder van de ‘nouvelle television’. La maison des bois speelt zich af tijdens de eerste wereldoorlog en vertelt tegen deze achtergrond de belevenissen van het gezin van een jachtopziener. De man en de vrouw nemen in deze oorlogsjaren de zoon van een gescheiden paar in hun gezin op. Zelf hebben ze ook kinderen, waarvan er een in dienst moet. Vooral de kinderen spelen in deze serie een belangrijke rol, wat voor de O.R.T.F. destijds een van de belangrijkste redenen was om Pialat voor de regie te vragen. Het is moeilijk om precies te vertellen wat er in de serie gebeurt. Een jongen die weggaat om te doden, een meisje dat verliefd is, een kwajongen die speelt en een moeder die soep kookt. Heel de rijkdom aan alledaagse gebeurtenissen speelt zich in deze serie af, zonder aanleidng te geven tot verveling. Dat is alles en dat is heel wat.
Pialat heeft een klimaat van die tijd gecreëerd, waarin hij zijn acteurs en actrices laat improviseren en spelen in hun eigen ritme. Op zeer realistische wijze brengt hij zo een stukje verleden tot leven.
