In een klein stadje moet een grote chemische fabriek gebouwd worden. Na vele besprekingen en oneerlijke onderhandelingen wordt het besluit genomen waar de fabriek moet komen.
Aan directeur Bednarz wordt opdracht gegeven de bouw te organiseren. Vroeger woonde hij zelf in het stadje en zijn vrouw was er in de jaren ’50 politiek aktief. Beide hebben er geen goede herinneringen aan over gehouden en willen eigenlijk niet terugkeren.
…
Deze gebeurtenissen vormen de oppervlakte vab de erste lange film van de Poolse regisseur Krzysztof Kieslowski. In 1975 won hij met de middellange film Personel de grote prijs van mannheim, daarvoor werkte hij als documentairefilmer. Dat laaste is aan Het Lodteken duidelijk merkbaar: de film is bijna geheel buiten de studio opgenomen, de dialogen en personen dragen een zeer authentiek karakter.
Kieslowksi refereert in Het Lidteken heel duidelijk aan een stuk na-oorlogse Poolse geschiedenis. Gebeurtenissen van twintig jaar geleden laten nog steeds hun sporen na; het hoogtepunt van de film vindt plaats in december 1970. Zonder dat nu expliciet aan te geven verwijst Kieslowksi aan de opstand die in begin van de jaren ’70 plaats vond naar aanleiding van plotselinge enorme prijsstijgingen. Dit maakt de film ook in historisch en politiek opzicht zeer interessant, waar natuurlijk bij komt dat de problemen die de film aansnijdt universeel van karakter zijn geworden in de tweede helft van de twinstigste eeuw.
