Na de Engelse Burgeroorlog (1642-1648) bleef het in Engeland onrustig. Er was geen enkelprobleem opgelost, de koning as nog steeds aan de macht en de door het parlement beloofde hervormingen waren niet doorgevoerd. De Levellers probeerden de meest elementaire hervorming, kiesrecht voor idereen, veilig te stellen; het leger was op hun hand, maar Cromwell niet. De hoop op sukses van de Levellers van de Levellers werd de boden ingeslagen door de muiterij in Ware en in Burford, en door een tweede Burgeroorlog.
Op 1 april 1649 kwam in St. George’s Hill in het graafschap Surrey een groep mannen bijeen om een nederzetting te bouwen. Ze noemen zichzelf Diggers (in die tijd betekende het werkwoord to dig ploegen). Hun doel is om samen te werken en te eten, want ze gaan ervan uit dat “de aarde gemeenschappelijk bezit was iedereen is”. Hun leider is Gerrard Winstanley, een stoffenhandelaar uit Londen die in de oorlog failliet is gegaan en nu zijn geld verdient met het opassen op het vee van anderen. Ook schrijft hij revolutionaire pamfletten.
kritiek:
“De beide Engelse filmmakers rekonstrueren liefdevol de atmosfeer van een historische periode. Zonder af te glijden in lege esthetiek geven zij onopgesmukte zwart-wit beelden van een indrukwekkende dynamiek en verpakken hun verhaal met een bewonderenswaardig gevoel voor visuele effekten in de niet-opdringende schoonheid van grauwe beelden van het grauwe landschap.”
– Neue Zürcher Zeitung, 6-7-1975
