L’Udienza

Interview met de maker:
– Van het begin af hebben Azcona en ik de film gezien als een parabel op de kerk met het werk van Kafka als uitgangspunt. Maar waar Kafka zijn exacte gegevens transformeert tot metafysiek, hebben wij juist andersom gewerkt: uitgaande van een kafkasituatie hebben we een schema ingevuld met realiteit. We hebben geprobeerd de overmaat van abstractie op te heffen, die het werk van Kafka, ondanks zijn geografische en anecdotische bepaaldheid, zo algemeen maakt.
-Ik geloof niet dat het christendom ooit de functie van wereldhervormer waar geeft gemaakt. De kerk is snel van een herderlijke gebeurtenis, een boodschap, veranderd in een machtseenheid. Met Mao zou ik nooit het begrip macht verbinden, terwijl de kerk essentieel verbonden is met de begrippen macht en regeren.
(Positif, 137)

-Ja, ik heb boeken over het Vaticaan gelezen. Maar dat zegt niets. De afgelopen jaren lees ik in de eerste plaats kranten, en het is boeiend om te zien hoe men de opkomst van het fascisme letterlijk kan lezen zonder gecompliceerde teksten nodig te hebben.
– Ik probeer binnen het systeem films te maken en maak de films die ik wil. Ik zou dus gelukkig moeten zijn, maar ben het niet. Want ik geloof dat deze cinema nutteloos is. Ik zou een taal willen die iedereen herkent. Dat is alleen mogelijk buiten de code van de taal van de bourgeoisie. Wat er nu gebeurt: het publiek besluit om Ferreri te gaan zien zoals het besluit om Bene te gaan zien, de ene om de cinematografische vormgeving, de ander omdat Ferreri hun kwade geweten is. En dat is het dan. Ik laat imbecielen zien maar het bourgeoisie publiek ziet niet dat het imbecielen zijn. Wat te doen? Moet ik soms aan het begin van de film schrijven: personen=imbecielen? De italiaanse burger is verrukt: hij vindt zijn catharsis en voelt geen enkele gène, terwijl mijn twee imbecielen in [cs]Liza[ce] een spiegelbeeld van hemzelf zijn. Bij [cs]L’Udienza[ce] hetzelfde: de hoofdfiguur is een imbeciel die het voortbestaan van de macht steunt. In [cs]Il seme dell’uomo[ce] is de man een imbeciel en men valt me aan dat ik de vrouw veracht! Wat te doen? Er is geen enkel verschil tussen de botterik in [cs]L’Udienza[ce] en 90 procent van ons. En men accepteert het! Maar men weigert te zien dat de vrouw in [cs]Harem[ce] de enige interessante filguur in de film is. De mensen weigeren films te zien zoals ze gemaakt zijn. Ik probeer de oude formules te verscheueren en nieuwe te exploreren. Maar de mensen weigeren en zouden graag willen dat het vliegtuig aan het slot van [cs]Liza[ce] mijn twee sufferds de hemel binnen vliegt!
(Cinéma, 1973-172)