De film volgt drie Amerikaanse mariniers die gelegerd zijn op de marinebasis van Iwakuni in Japan. Alledrie waren ze betrokken bij de Vietnam-oorlog en raakten in het leger zwaar gedesillusioneerd. De film traceert hun politieke ‘her-opvoeding’, waarbij regisseur Teshigahara en scenarist Nathan een mooie balans creëren tussen het algemene en het bijzondere. Twee van de mariniers deserteren, de derde blijft, ondanks zijn principes, ‘binnen het systeem’. Hij is de enige die direct in de camera spreekt. Deze kortere opnamen fungeren als tegenpool van de meer traditioneel narratieve sequenties over de andere twee. De film vermijdt een al te gemakkelijke polarisatie door veel aandacht te besteden aan de emoties en bewoordingen van de mariniers en door hen in langzame camerabewegingen te volgen.
