Le mont Fuji vu d’un train en marche

De trein zet zich in beweging. Het traject voert langs de beroemde vulkaan Fujiyama, de hoogste berg van Japan. Maar zien we die of niet? Ook als Fuji in wolken is gehuld kan de omtrek toch verschijnen, als een direct in het beeld getekende lijn. Zo begint deze poëtische impressie, gebaseerd op Pierre Héberts indrukken tijdens twee bezoeken aan Japan.

Wat laat Japan zien als Fuji onzichtbaar is? Beelden van straten en markten, naast plaatsen die herinneren aan de atoombom op Nagasaki en de kernramp van Fukushima. Associatief gecombineerd met traditioneel theater, Hokusai-prenten, calligrafie, animatie en een modern dansproject van Teita Iwabushi en Hébert. Een organische flow, gedragen door een soundtrack met zang, straatgeluid en muzikale improvisaties, plus de energie van op film gekraste animaties, een techniek waarmee Hébert al vroeg experimenteerde. Onderdeel van zijn in 2009 begonnen serie Places and Monuments, en eerbetoon aan Robert Breers korte film Fuji (1974).

—
Beschikbaar op Festival Scope Pro van 26 januari 9:00 uur CET tot 14 februari 9:00 uur CET

Trailer

• 

• 

• 

• 

•