Sarah and Omelga

Een eerste bezoek aan Zuid-Afrika schijnt uit te nodigen tot het observeren van de extremen of juist de folklore in de samenleving, maar Tan Chui Mui koos aanvankelijk voor een heel andere weg. Ze had zich voorgenomen om een korte sciencefictionfilm te draaien en zich niet direct bezig te houden met de soms grimmige realiteit van het huidige Zuid-Afrika.

Met hulp van lokale filmmakers ging ze in Durban op zoek naar geschikte locaties, en naar acteurs die (liefst kosteloos) aan haar film wilden meewerken. Met de locaties vond ze ook haar verhaal. Ze gebruikte de futuristische architectuur van het in aanbouw zijnde voetbalstadion – ontworpen door het Duitse bureau GMP Architekten – niet alleen als achtergrond voor haar film No Woman Born, maar maakte de anonieme arbeiders tot personages in haar film. Tan ontdekte de talenten van Zulu-acteur en zanger Muzi Mhlanga, die zich gedurende de opnamen ontwikkelde tot een wel heel bijzondere man van de toekomst.

De contacten met de lokale jonge filmmakers van Durban inspireerden Tan tot het maken van een tweede korte film, de documentaire Sarah and Omelga. Afkomstig uit Maleisië met zijn extreme raciale verdeeldheid was ze benieuwd naar de kijk van haar Zuid-Afrikaanse collega’s op de nieuwe raciale ‘gelijkheid’ in hun land. Ze zocht de blanke filmmaker Sarah Dawson en de zwarte filmmaker Omelga Mthiyane op in hun eigen omgeving en luisterde naar hun verhalen.

• 

•