Als gevolg van de overdadige irrigatie van de woestijn hebben de oevers van het Aral-meer in Oezbekistan zich ver teruggetrokken. De inwoners van het voormalige vissersdorpje Mujnak hebben zich neergelegd bij hun troosteloze situatie. ‘Wees tevreden met wat je hebt. Dan loop je in ieder geval niet het risico dat de dingen nog erger worden.’ Visvangst is allang niet meer mogelijk, hun schepen liggen kilometers van het water als vissen op het droge. De vader van Orazbai slijt zijn dagen op een drooggevallen vissersboot. Maar Orazbai, gewapend met een foto van de skyline van Manhattan, gaat op zoek naar een beter bestaan. Hij verstopt zich op een vrachtschip in de hoop dat dit hem naar New York zal brengen. Maar hij komt terecht in het waterrijke Rotterdam. Daar ontmoet hij Katharina, die hem bij zich in huis neemt. Hij krijgt al snel een goede band met haar zoontje Maarten. De wereld zou goed voor Orazbai zijn, als de vader van de kleine Maarten geen roet in het eten zou komen gooien.In de vorm van een mooie liefdesgeschiedenis vertelt Van Lieshout een actueel verhaal. De ontheemde verstekeling is op zoek naar water, naar een plaats waar hij zijn dromen na kan jagen, een plaats die hem niet door iedereen wordt gegund. De dramatische aanblik van het drooggevallen Aral-meer is even indrukwekkend als troosteloos – en toch is het uiteindelijk niet onmogelijk water naar de woestijn te brengen.
