The Passionate Stranger

Judith Wynter schrijft pulpromans, waarbij ze haar personages en dilemma’s ontleent aan haar directe omgeving. Heeft de werkelijkheid altijd gelijk? Of schuilt er juist bevrijdende wijsheid in overdadige fictie? Een zintuiglijke meditatie over de kwaliteiten van zowel fantasie als realiteit, in uitzinnige kleuren en weelderig zwart-wit.

Muriel Box was de enige vrouwelijke filmmaker die in de jaren 50 en 60 op het hoogste niveau actief was in de Britse filmwereld, met veertien speelfilms (en een short) tussen 1949 (The Lost People, met Bernard Knowles als coregisseur) en 1964 (Rattle of a Simple Man), vaak met groot succes. The Passionate Stranger is een van haar meest intrigerende creaties: een bespiegeling over de verschillende voordelen van onze fantasiewereld en het echte leven.

Judith Wynter schrijft keukenromans en baseert haar personages en dilemma’s op haar eigen omgeving, haar echtgenoot, bijvoorbeeld, of een vage kennis. In haar nieuwste boek, met de titel The Passionate Stranger, probeert ze in het reine te komen met haar verwarrende gevoelens voor haar echtgenoot – een strijd die Box op heerlijk dialectische wijze presenteert. Judiths dagelijks leven wordt in zwart-wit weergegeven en haar fantasieleven in prachtige kleuren. Op het eerste oog lijkt dit een traktaat over de werkelijkheid als de enige omgeving waar conflicten opgelost kunnen worden – maar kunnen die, nee, zouden die niet opgelost moeten worden door eerst over andere oplossingen te fantaseren, hoe akelig ook?

– Olaf Möller