Een mislukte filmmaker en alleenstaande vader probeert rond te komen en zijn eigenwaarde te bewaren. James N. Kienitz Wilkins komt met een experimentele verbouwingskomedie in 3D annex vlijmscherp commentaar op de arbeidsomstandigheden van moderne makers.
Tyler, een alleenstaande vader zonder werk, verbouwt het fraaie landhuis van zijn oude studievriend Tobin, die inmiddels een succesvolle beeldhouwer is. Dat Tyler zelf vroeger filmmaker was, wordt hét onderwerp van de film en van gesprek onder zijn collega’s. Dit leidt tot een quasi artistieke bijeenkomst die Tylers laatste restje eigenwaarde dreigt te verdampen. Genadeloze gesprekken vol humor tussen arbeiders uit verschillende klassen en culturen stuwen het verhaal voort en vormen een onverschrokken essay over werk, witte privileges en het maken van onafhankelijke films in de jaren 20 van deze eeuw.
De nieuwe film van James N. Kienitz Wilkins (This Action Lies, 2018; Indefinite Pitch, 2016) – die zich volledig afspeelt onder werktijd – is een kritische millennialsatire over een maatschappij waarin je werk je identiteit en culturele relevantie bepaalt. Kienitz Wilkins speelt graag met vorm en beeldtaal en maakt in deze film royaal gebruik van gamesoftware, motion capture, gezichtsherkenning, stembediening en stockbeelden.