L’ammiratrice

Journaliste Francesca doet zich voor als fan van de Napolitaanse zanger en acteur Nino D’Angelo, om zo dichter bij hem te komen. Het resultaat: de twee worden verliefd. Maar al snel slaat het noodlot toe…Een muzikaal melodrama dat zo hartverscheurend is, dat een zakdoek een must is.

De sceneggiata is een typisch Napolitaanse populaire theatervorm: zware melodrama’s afgewisseld met komische intermezzo’s, en de nodige liedjes, allemaal in het plaatselijke dialect. De stukken ontstonden rond 1918 en werden meteen bewerkt voor de bioscoop, met een flink aantal producties in de jaren twintig en zelfs nog meer in de jaren zeventig en tachtig. Een van de grootste sterren van dit genre is Nino D’Angelo die (een versie van) zichzelf speelt in L’ammiratrice, een vroege uiting van ware volkspoëzie.

Journalist Francesca doet zich voor als fan van Nino om hem te benaderen – en ze worden verliefd. Hoe kan het ook anders? Maar al snel slaat het noodlot toe. Romano Scandariato, die nog twee uitmuntende Nino D’Angelo-sceneggiate zou maken, trok hier alles uit de kast. De romantiek is honingzoet, de humor platvloers en volks en het melodrama zo hartverscheurend dat de tranen tegen de plinten van de bioscoopzaal klotsen. Ondertussen schittert Napels in zijn antieke, eeuwige glorie, die van paupers vorsten en vorstinnen maakt. Populaire cinema op zijn best.

– Olaf Möller