Filmoperateur Hussein Darbi heeft meer dan veertig jaar ervaring en contacten, die hij inzet om een oude booglamp-projector aan de praat te krijgen – voor een zinloos en zielloos NGO-project. Een waarschuwing tegen cultureel kolonialisme en een allegorie voor veel meer dan film alleen.
Habibi Hussein gaat over een in ere herstelde bioscoop: de enige filmzaal van Jenin, een Palestijnse stad met bijna 50.000 inwoners die de afgelopen jaren in het nieuws was vanwege de vele verwoestende aanvallen van het Israëlische leger. De in 2011 heropende bioscoop werd vijf jaar later gesloopt om plaats te maken voor een winkelcentrum. De tevergeefs gebleken wederopbouw was mogelijk gemaakt door een ngo, opgericht door filmmaker Marcus Vetter – die dit initiatief zelf verheerlijkte in zijn documentaire Cinema Jenin – Die Geschichte eines Traums (2012).
Habibi Hussein is een buitengewoon partijdige kijk op het verhaal waarin de hoofdpersoon, de oude en toekomstige operateur van de bioscoop, Hussein Darbi, zijn 40 jaar aan ervaring en connecties inzet om de booglampprojector weer aan de praat te krijgen – terwijl het ngo-team hem behandelt als een leerling. Een waarschuwing tegen culturele kolonisatie.