In Hiroshima en Nagasaki werden lichamen verdampt door de nucleaire flits waarbij er alleen in steen gebrande schaduwen achterbleven. In DIsINCARNATE drukt Cinzia Nisticò huid en haren direct in een 16mm-filmemulsie om te zien of menselijke sporen in een andere levensvorm kunnen veranderen. Het geprojecteerde figuur verschijnt, verdwijnt en transformeert in twee fasen: het doemt op als onstabiel silhouet en valt dan uiteen in botsende deeltjes, terwijl op de filmstrook vastgelegd optisch geluid een mechanische, bijna menselijk stem produceert, begeleid door live trompetmuziek van Igor Iofe. Dit op de quantumfysica geïnspireerde werk toont het bestaan als kansberekening, een lichaam in superpositie in meerdere toestanden tegelijk, tot leven gewekt met licht.