In een wereld waar afval door criminele organisaties als ‘grondstof’ wordt verkocht aan de hoogste bieder mengt de zachtaardige Ismet zich in een wrede bendeoorlog. Hij heeft geld nodig voor de medicijnen van zijn zieke moeder, maar verzinkt al snel in moreel drijfzand.
Ismet, een zachtaardige en nerdy jongeman, zit in een situatie die zelden goed afloopt: hij heeft geld nodig voor de medicijnen van zijn zieke moeder. Al snel belandt hij samen met zijn heldhaftige beste vriend Dogo in een wrede, genadeloze strijd om het afvaltransport in de havenstad waar ze wonen. In deze wereld wordt stinkend afval, afkomstig uit verschillende landen en wemelend van de ratten, door de georganiseerde misdaad als ‘grondstof’ verkocht aan de hoogste bieder – en wie het waagt dwars te liggen, gaat eraan.
Terwijl Ismet steeds dieper wegzakt in dit morele moeras ontstaat er een angstaanjagende economie waarin mensenlevens evenveel waar zijn als afval – en even makkelijk gedumpt worden als ze niet genoeg opleveren. In Dead Dogs Don’t Bite gebruikt Nuri Cihan Özdoğan klassieke motieven uit films over bendeoorlogen. Hij zet een spannend drama neer bomvol gevaar, dat ook als een vernietigende analyse dient van de prijs – zowel fysiek als spiritueel – van onze hedendaagse waarden.