Zoals David Crerars voortreffelijke televisiedocumentaire A Political Game (2004) al aantoont, is de historische rugbyrivaliteit tussen de Nieuw-Zeelandse All Blacks en de Zuid-Afrikaanse Springbokke er altijd een geweest van tegengestelde wereldbeelden, die teruggaat tot het eerste bezoek van de Bokke aan Nieuw-Zeeland in 1921. Maar pas na 60 jaar, na de institutionalisering van apartheid en meerdere daaruit voortvloeiende bloedbaden, vonden de Nieuw-Zeelanders het wel genoeg. In 1981 protesteerden grote delen van de bevolking tegen de wedstrijd tussen de Springbokke en de All Blacks, resulterend in soms gewelddadige confrontaties met mensen die het siberisch koud liet, of erger.
Merata Mita, misschien wel de beste Māori-regisseur van haar tijd, filmde de gebeurtenissen – en wat bedoeld was als korte tv-documentaire, groeide uit tot een mijlpaal in de Nieuw-Zeelandse cinema. Later zei ze: “Ja, Patu! is verteld vanuit een Māori-perspectief, maar gaat niet voorbij aan de massale mobilisatie van de witte Nieuw-Zeelandse middenklasse en anderen die respect verdienen omdat ze hun nek durfden uit te steken. Mijn blik prikkelt mensen kritisch naar zichzelf en hun omgeving te kijken.” Denk aan Patu! als er weer een groot sportevenement dreigt plaats te vinden in een land met een twijfelachtige politieke reputatie…