Laada was in veel opzichten een echte film van zijn tijd: een allegorisch verhaal over de kloof tussen dorp en stad, traditie en moderniteit, en de vraag of de oude manier van leven de vooruitgang zou kunnen weerstaan. Een vraag waarmee de cinema in sub-Sahara Afrika al sinds zijn ontstaan worstelt en waarop geen eenvoudig antwoord bestaat. Daarom moet er steeds weer naar gekeken worden; Drissa Touré deed dat aan de hand van een verhaal over drie jonge mannen, van wie er één in hun geboortedorp blijft om te leven volgens de eeuwenoude gewoonten en ritmes, terwijl de andere twee hun geluk beproeven in de stad, een wereld vol onzekerheden.
Omdat Touré wist dat dit soort verhalen al vaak is verteld, kon hij zich richten op de kern: de drie paden vullen elkaar aan, vervolledigen elkaar en spreken elkaar tegen, waardoor elke scène bijna een op zichzelf staande minikosmos wordt. Laada draait vooral om details en nuances, is rustig van toon, maar vlot en zelfverzekerd in zijn voortgang, klassiek in zijn werkwijze, maar met een modern geluid.
– Olaf Möller
Film details
- Productieland
- Burkina Faso
- Jaar
- 1991
- Festivaleditie
- IFFR 2023
- Lengte
- 80'
- Medium/Formaat
- 35mm
