A Cooler Climate

In 1960 bezocht James Ivory Afghanistan om een documentaire te maken die eigenlijk bedoeld was als tegenhanger van een film over New Delhi die hij net had gedraaid. Die laatste zou uiteindelijk worden voltooid (The Delhi Way, 1964), maar met het Afghanistan-materiaal werd niets gedaan – tot Ivory het gebruikte als basis voor A Cooler Climate (2022). Het is meer een essay over geschiedenis, geheugen en de ijdelheden van het opbouwen van beschaving dan een oefening in autobiografische overpeinzingen; het sluit naadloos aan bij een aantal van zijn grootste werken, van Savages (1972) en Heat and Dust (1983) tot Jefferson in Paris (1995). Maar het is ook mooi om te zien hoe hij zijn eigen leven onder de loep neemt, aan de hand van Bābur, de stichter van het Mogolrijk, en diens autobiografie Bāburnāma, die Ivory beschouwt als een van de eerste teksten over gay-verlangen. Het verband dat hij aan het eind legt met een terloopse verwijzing naar Marcel Proust en Edward Morgan Forster is verbluffend: Bābur veroverde de wereld, maar stierf emotioneel onbevredigd, waar Ivory en zijn levenspartner, Ismail Merchant, de wereldcinema veroverden en genoten van een leven vol gay-passies. Meer hoef je misschien ook niet te weten – al het andere zit in zijn films, ook in Autobiography of a Princess (1975), de blauwdruk voor A Cooler Climate. 

– Olaf Möller

Geprogrammeerd naast: Autobiography of a Princess

Trailer

• 

•