Een jonge filmmaker keert terug naar haar geboortedorp, een gehucht in het noorden van Frankrijk, om een vreemd verhaal over een terroristische dreiging te onderzoeken. Ze begint bij haar eigen familieleden, en hoeft eigenlijk niet veel verder te zoeken. Het misverstand – want dat was het – toont vooral hoe alarmistische journaalbeelden en grootstedelijk politiek gekonkel in het verre achterland een eigen leven gaan leiden.
Het komt wel vaker voor dat filmmakers een eerdere korte film uitbreiden tot een speelfilm. Maar waar dat meestal betekent dat hetzelfde narratief wordt opgerekt en uitgediept, kiest Morgane Dziurla-Petit een eigenzinniger pad. Haar short uit 2019 vormt vrijwel ongewijzigd het openingskwartier van deze nieuwe film, waarin ze vervolgens onderzoekt hoe het deze mensen verder vergaat – inclusief de confrontatie met zichzelf bij het zien van de korte film, en de première van die film op een groot filmfestival.
Zo ontspint zich een speels verhaal over familiebanden, even hecht als benauwend. Juist door enkele fictionele elementen aan de realiteit van haar familie toe te voegen, weet Dziurla-Petit dichter tot de kern ervan te komen. Die hybride vorm weerspiegelt ook de positie waarin de filmmaker zelf zit: intiem vertrouwd en buitenstaander tegelijk. Want haar lukte het om weg te komen uit het dorp. Zowel haar vader, een aimabele zestiger, als haar zeventienjarige nichtje zouden dat óók wel willen. Toch legt de film ook feilloos de schoonheid van hun enigszins absurde bestaan bloot.
Film details
- Productieland
- Zweden
- Jaar
- 2022
- Festivaleditie
- IFFR 2022
- Lengte
- 100'
- Medium/Formaat
- DCP
