Transatlantique

Poëtisch filmessay over het leven aan boord van een kolossaal vrachtschip dat de Atlantische Oceaan oversteekt. Het immens grote vaartuig is voor de mannen die erop verblijven woning, werkplaats en speelplek tegelijk. Vanuit vaste en soms vervreemdende camerastandpunten wordt in zwart-wit het dagelijkse bestaan aan boord van de varende microkosmos vastgelegd: het harde werk in het indrukwekkende binnenste van het schip, de momenten van ontspanning met een bordspel of een potje geïmproviseerd cricket, maar ook het alomtegenwoordige, onverschillige water dat de omvang van de tanker in perspectief plaatst.
Allengs worden de contouren van een symbiotische drie-eenheid zichtbaar: de natuur, de techniek en de mens, met de laatste als meest kwetsbare onderdeel. De score bestaat, behalve uit bezwerende muziek, uit de soundtrack van het scheepsleven zelf: het geschreeuw van de mannen, de stampende dieselmotoren en het gebulder van de oceaan.

• 

• 

• 

• 

•