Self-portrait of a Dutiful Daughter

Voor het eerst ervaart de 30-jarige promotiestudente Cristiana de vrijheid van een volwassene nu haar ouders zijn verhuisd en zij hun oude appartement overneemt. Voorzichtig tast ze deze ‘ruimte’ letterlijk en figuurlijk af: ze kan roken zoveel ze wil, ze verhangt de kunst van haar ouders en ze begint een affaire met een getrouwde man.
Regisseur Ana Lungu liet zich voor Self-Portrait of a Dutiful Daughter inspireren door haar eigen levenservaringen en haar sterke band met haar ouders. Door haar eigen vader en moeder te casten als Cristiana’s ouders verweeft ze feit en fictie tot een authentiek kader voor de bescheiden overwinningen van Cristiana in haar streven naar zelfstandigheid. ‘Ik vind het fijn om met amateurs te werken. […] Met al hun tekortkomingen als acteurs worden ze meer levend, meer menselijk.’ De betuttelende houding van Cristiana’s vader en vrienden staat haaks op de groei die in elke scène steeds explicieter wordt. En uiteindelijk uitdagend.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•