Call Girl

Stockholm, 1976. Terwijl politici discussiëren over de liberalisering van wetgeving rondom incest en pedofilie, komt de veertienjarige Iris terecht in een opvangtehuis. Daar ontmoet ze een meisje dat werkt voor Dagmar Glans, een ‘madam’ met klanten in de hoogste kringen. Al snel is Iris zelf een gewilde callgirl.
Het speelfilmdebuut van Mikael Marcimain is gebaseerd op een waar gebeurd schandaal (waarin ook premier Olof Palme een rol speelde) dat door Zweedse autoriteiten lang onder het tapijt is geschoven. Maar de film gaat over meer dan politieke intriges; Call Girl maakt ook de hypocrisie van de vrije, blije jaren zeventig pijnlijk duidelijk.
Het is goed te zien dat Marcimain regieassistent was bij Tomas Alfredsons Tinker Tailor Soldier Spy. De films delen een onderkoelde spanning en een ongelooflijke aandacht voor details in de aankleding. De Nederlander Hoyte van Hoytema – die ook Alfredsons films draaide – vangt de gruizige sfeer van de jaren zeventig met camerawerk dat paranoiathrillers als All the President’s Men in herinnering roept.

• 

• 

• 

• 

• 

•